Posts tonen met het label heiligheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label heiligheid. Alle posts tonen

dinsdag 9 oktober 2012

Zeker niet

Soera 4:49-51
49. Heb je niet gelet op hen die zichzelf als heilig beschouwen? Alleen Allah maakt heilig, (en alleen) wie hij wil. Zij zullen voor geen dadelpit benadeeld worden.
50. Kijk eens hoe zij leugens over Allah fabriceren! Dit is genoeg (bewijs) voor een duidelijke zonde.
51. Heb je niet gelet op hen aan wie een deel van het Boek werd gegeven? Zij geloven in demonen en afgoden, en zeggen tegen hen die ontkennen dat ze beter geleid zijn dan zij die geloven in de weg.
"De weg" was in de beginjaren van het christendom de term die de gelovigen zelf gebruikten, maar het lijkt een beetje onwaarschijnlijk dat de koranschrijver dat hier ook bedoelt. Hij bedoelt natuurlijk de islam. "Hen die ontkennen" zijn daarentegen alle niet-moslims, inclusief de joden van vers 51. De verzen 49 en 50 gaan vermoedelijk over christenen, de andere groep die er in de Koran aan moet geloven. Beschouwen christenen zichzelf als heilig? In zekere zin wel. Paulus zegt het in het 3e hoofdstuk van de brief aan de Romeinen zo:
22. ... gerechtigheid van God door het geloof in Jezus Christus, tot allen en over allen die geloven, want er is geen onderscheid.
Maar de koranschrijver gelooft niet in Jezus Christus. En met Allah weet je het nooit, dat weet de koranschrijver wel zeker. Daar heb je als Mohammedaan wat aan, of niet soms?

zaterdag 29 september 2012

Schijnschoon

Soera 4:43

Ging het in het vorige vers nog over grootse zaken, ineens staan we weer met beide benen op de grond - en lager:
43. O, jullie die geloven! Neig niet tot gebed wanneer je dronken bent, totdat je (weer) weet wat je zegt, en niet als je ongewassen bent - behalve op de weg op reis - tot je in bad geweest bent. Maar als je ziek bent, of op reis, of als een van jullie van het toilet komt of met vrouwen in contact is geweest en je vindt geen water, neem dan schone aarde en veeg daarmee je gezicht en je handen af; Allah aanvaardt excuses en is vergevingsgezind.
Een 'schoon' varken - het voorbeeld?
Iedereen weet dat je niet echt schoon wordt als je je wast met klei of zand. Maar goed, het is een noodoplossing dus vooruit dan maar. Alleen, waarom moet je gewassen zijn voordat je kunt bidden? Kan Allah de gebeden anders niet horen, of walgt hij zo van de viezigheid dat hij het niet kan opbrengen te luisteren? Zulke regels brengen vooral deze boodschap over: Allah vind schone schijn belangrijker dan gebed. Waarvan akte.

zaterdag 15 september 2012

Doodzonden en de rest

Fragment uit "de zeven doodzonden
en de vier laatste dingen", J. Bosch
Soera 4:31
31. Als jullie de grote zonden die jullie verboden zijn vermijden, dan zullen wij al het kwaad van jullie verwijderen en jullie door de eervolle poort laten binnengaan.
Volgens de Koran zijn er dus twee categorieën zonden, zoals er in de katholieke traditie ook onderscheid wordt gemaakt tussen "doodzonden" en "dagelijkse zonden". Die dagelijkse zonden zijn kennelijk geen probleem, mits men die grote zonden maar niet doet. Dat roept natuurlijk de vraag op wat dat dan wel voor zonden zijn?! Een lijst met al die zonden zou op deze plaats wel handig zijn geweest, maar u raadt het al, die lijst vinden we hier niet.

donderdag 13 september 2012

Ach Allah...

Soera 4:26-28
26. Allah wenst je dingen duidelijk te maken, en je te leiden op de wegen van hen die je vóórgingen en zich tot jullie te keren; Allah is wetend en wijs.
27. En Allah wil zich tot jullie keren, maar zij die hun lusten volgen willen jullie mijlenver verwijderen.
28. Allah wil het jullie gemakkelijk maken, want de mens is (als) zwak gemaakt.
In deze drie verzen worden we op de hoogte gebracht van een aantal jammerlijke mislukkingen van Allah.
  1. Hij wilde de moslims zogenaamd dingen duidelijk maken, maar de Koran is helemaal niet duidelijk. Zonder de Bijbel en aanvullende/concurrerende sprookjes (de hadith) is regelmatig onduidelijk waar de schrijver het over heeft. En dan hebben we het niet eens over de unieke taal van dat boek, die zelfs voor Arabisch geschoolden vele geheimen heeft.
  2. Verder wilde hij de moslims zogenaamd leiden op de wegen van hun voorgangers - dat moeten dan de christenen en joden zijn - maar ook dat is niet gelukt: het instructieboek van de moslims is op talloze plekken in strijd met de Tenach en het Nieuwe Testament, en dat ligt toch echt aan de Koran. 
  3. Allah kan (volgens vers 27) kennelijk niet op tegen de wellustige niet-moslims.
  4. Als de mens zwak gemaakt is, wie valt dat dan te verwijten? Allah toch? En hoe heeft hij het de moslims trouwens gemakkelijk gemaakt, door ze op de centen van anderen te laten teren, zoals het grote voorbeeld Mohammed altijd deed?

maandag 6 februari 2012

De verliezers waren fout

Soera 2:27
27. Zij die het verbond met Allah verbreken na de bevestiging en scheidt wat Allah heeft geboden te verbinden en onheil stichten in het land; zij zijn de verliezers.
Dit vers blinkt toch wel uit in onduidelijkheid. Over welk verbond gaat het hier? Welke band wordt hier verbroken? Wat betekent "onheil stichten" precies? En wat betekent het om "verliezers" te zijn?

Het zou kunnen dat deze zinsneden allemaal bij elkaar horen, en dat "zij", die de een of andere unie opbliezen, een oorlog ontketenden waar ze zelf het slachtoffer van werden. De schuld van die oorlog en de bijbehorende slachtoffers ligt dan natuurlijk bij die verbondsbrekers. De verliezers krijgen in de islam trouwens altijd de schuld. Dat is een heel praktische benadering, omdat de winnaars zich dan niet rot hoeven te voelen.

Dit soort oorlogsethiek is natuurlijk prima zolang je zelf de winnaar bent, zoals steeds het geval was tijdens de eerste eeuw van de Arabische expansie. Maar het doet dan wel extra pijn als je teruggeslagen wordt, zoals bijvoorbeeld tijdens de kruistochten gebeurde. Dat trauma is de islam nooit meer te boven gekomen. Ook de Joodse staat Israël is om die reden voor moslims onverteerbaar. Winnen is immers voorbehouden aan moslims, verliezen aan de rest.

In het christendom ligt dat heel anders. Christenen zijn erop ingesteld het onderspit te delven, zij stellen hun hoop op iets beters dan militaire overwinning. Lees bijvoorbeeld in Lukas hoofdstuk 9:
24. (...) wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij [Jezus], die zal het behouden. [25] Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen en zichzelf te verliezen of zelf schade te lijden?

maandag 29 augustus 2011

Het kwakkelende Fonds van Allah

Soera 2:245
245. Wie zal aan Allah een flink bedrag ter beschikking stellen, zodat hij het in zijn voordeel zal vermenigvuldigen? Allah versmalt en verbreedt, en jullie zullen naar hem terugkeren.
Een orakel is het niet, dit vers, maar erg duidelijk is het ook niet. Mag je nou van Allah verwachten dat hij als fondsbeheerder wil optreden, of niet? We zullen het er maar op houden dat dat niet de bedoeling is, gelet op de afkeer van welvaart die in de Koran zo algemeen is.

Het eerste waar ik aan moest denken is aan het Bijbelverhaal, een parabel, waarin een belangrijk persoon aan drie van zijn ondergeschikten een fors bedrag meegeeft met de bedoeling dat zij daar door handel méér van maken. Aan het eind van het verhaal lukt dat ook, tenminste bij twee van de drie. Maar het bovenstaande koranvers schetst het tegenovergestelde, namelijk dat gelovigen een bedrag aan Allah geven met als bedoeling dat die er wat van maakt. Er volgt een domper: Allah kan er meer van maken, maar ook minder! En uiteindelijk is toch alles van hem.

Waarin de Koran hier van de Bijbel afwijkt is hoe het Opperwezen wordt afgeschilderd. In de Bijbel wordt God gezien als heilig, als licht en als liefdevol. Vooral in het Nieuwe Testament. Jezus is daar een Goddelijk voorbeeld om te volgen. Als Jezus van zijn leerlingen verwacht dat ze elkaar van dienst zijn, dan doet hij dat zelf vóór. Als Jezus het verhaal vertelt van de aanstaande koning - hij doelt daarmee op zichzelf - die aan zijn knechten "talenten" geeft om er winst mee te maken, dan zou hij dat zelf zeker óók doen. Hij is immers hun voorbeeld! Een bijzondere demonstratie daarvan is het verhaal (nu geen parabel maar een geschiedenis) van de maaltijd voor duizenden:
Op een avond zitten er na een lange dag nog duizenden mensen buiten te luisteren naar de spreker, Jezus, maar dan wordt het tijd om naar huis te gaan. Voor het inslaan van eten is het dan te laat. Jezus verwacht dan van zijn leerlingen dat zíj die avond voor het eten zorgen - maar dat kunnen ze natuurlijk niet! Alles wat ze aan eetbaars kunnen vinden leggen ze voor Jezus neer. En Jezus vermeerdert het. De leerlingen gaan met manden rond en aan het eind van de avond heeft iedereen genoeg en is er nog een heleboel over.
Jezus is van het vermeerderen, het verbeteren, het genezen, kortom, van het léven. Maar Allah, vrienden, is duidelijk uit een ander hout gesneden. Volgens de Koran weet je het nooit met die god: hij kan je rijker maken maar ook armer. Hij stuurt zijn gelovigen liever de dood in dan dat hij hen laat vluchten. En wie pech heeft, moet maar zien hoe hij (of vaker: zij) het redt. Als ik moslim was, zou ik mijn geld gauw op een andere God zetten.